Rozwalili Mrije bo przywiezione słonie wyżarły by całą trawę w stepie szerokim którego okiem nawet sokolim nie zmierzysz. bóg jest oszustwem zwoń futurymśkolwiek kozciele; 534 769 644 byś biła mi Biustwem W stepie szerokim, którego okiem nawet sokolim nie zmierzysz, wstań, unieś głowę, wsłuchaj się w słowa pieśni o małym rycerzu. Muzyka Wojciech Kilar: Słowa Jerzy Lutowski: Wykonanie Leszek Herdegen Śmiechem pisane z kalendarza a E7 Kartki rozwiały się po świecie E7 a U obcych ludzi śpią w rupieciach F C Pamiątki niegdysiejszych zdarzeń d E7 Leniwie daty chat się chylą a E7 Przed karczmą w stylu nowoczesnym E7 a A tej dla ciebie słowa pieśni F C Którego nie ma, a który byłeś d E7 Ref. Znów pora nasza górska jesieni a E7 Powietrze liśćmi rozzłocone a G7 I pachnie Do naszej stajenki też w końcu doszli Trzej Królowie. W niedzielę kończy się okres Bożego Narodzenia. Choinki i stroiki znikną z domów, a o ich obecności będą przypominać zabłąkane igły wbijające się z znienacka w stopę. Na osłodzenie i pokolorowanie „szarej rzeczywistości” mam dla was, gorącą informację. . „Rola księdza jest taka, aby głosić prawdę i za prawdę cierpieć, jeżeli trzeba, nawet za prawdę oddać życie”. Słowa te Bł. Ks. Jerzego, choć nie padły w środowy wieczór z kazalnicy oporowskiego kościoła, to jednak napełniły jego wnętrze i, sięgnąwszy sklepienia, rozlały się po „stepie szerokim, którego okiem, nawet sokolim nie zmierzysz”. Czym jest człowiek bez Boga w sercu, bez cnót będących sensem życia, bez miłości zawartej w słowie „Ojczyna”? Jest na pewno człowiekiem, który nigdy nie postawi sobie tego pytania. Jest też miałkim bytem zatapiającym swe myśli w plugawych testach układających się w plugawe szpalty plugawego dziennika. Wczoraj na ostatniej mszy celebrowanej przez Ks. Jacka we Wrocławiu doświadczaliśmy wielkiej niegodziwości. Czuliśmy się jak ograbiani ze skarbu, którego istoty nie rozumieliśmy, póki nie został nam odebrany. Wczoraj w murach kościoła św. Anny nie było ONR-owca, który by nie czuł jak pęka mu serce. Nasz przyjaciel, nasze światło, nasz obrońca został zmuszony do opuszczenia Wrocławia i, choć wstyd to przyznać, nie zrobiliśmy NIC by temu zapobiec. Ks. Jacek, za każdym razem stając w prawdzie, mierzył się z siłą mogącą zniszczyć jego przyszłość, odebrać możliwość sprawiania posługi, do której został powołany przez Pana Boga. A jednak stawał, bez kompromisu, a tarczą i mieczem był mu ideał polskiego rycerza: Bóg, Honor, Ojczyna! A My, my wszyscy mu bliscy, my, których powołaniem i dziedzictwem, którego nie sposób się wyprzeć, jest przede wszystkim i ponad wszystko stać na straży wiary katolickiej, Kościoła i naszych wielkich pasterzy, bez których będziemy karleć w cieniu narracji szmalcowników, my przegraliśmy, i nie ma tu miejsca na usprawiedliwienia. My ONR-owcy idziemy na wojnę ze złem toczącym naszą Ojczyznę, a Ty Polaku otrząśnij się z tego gombrowiczowskiego amoku i odpowiedz na zawołanie: „Larum grają! wojna! nieprzyjaciel w granicach! a ty się nie zrywasz? szabli nie chwytasz? na koń nie siadasz? Co się stało z tobą, żołnierzu?” ...tak sobie nuciłam w hostelowej kuchni, szykując herbatę i kawę. Obok nieduży dzieciak dobierał się do kartonu z mlekiem. "Adaś, zostaw, potrzebne nam ciepłe mleko z garnka, tatuś przyniesie..." - zawołała babka, zapewne matka Adasia, od stolika, przy którym siedziała z dwójką mniejszych dzieci i facetem. Garnek stał tuż obok mnie, więc zapytałam, czy im podać. Czy babka odpowiedziała "Tak, poproszę?" - nie. A może "Won, obca babo, od naszego rodzinnego mleczka?" - też nie. Od razu przeszła do "No widzisz, jaki ty jesteś!" w kierunku męża. Tak, wiem, mogłam się nie wtrącać... PS. Mleko miało maksymalnie 40 stopni, mały szmergiel mógł je bezpiecznie zanieść na stół. Ale przecież jakoś trzeba wychować kolejne pokolenie facetów przekonanych, że nie nadają się do niczego poza obroną Jasnej Góry! Zegarek dzwoni o rano. Patrzę - Igor jeszcze regularnie oddycha, więc chwytam szybko to brzęczydło i chowam pod kołdrę. Uf... nie słyszał. Pośpimy jeszcze, wyjedziemy później i tam gdzie zajedziemy tam będziemy. Ale mijają 2 minuty i Igor mówi: Lusi, trzeba wstawać. A ja na to: już? Dzwoniło? - cholerka mój podstęp się nie udał. O jesteśmy na rowerach. Widać, że zbierają się chmury burzowe. Jedzie się dobrze, jest prawie płasko. Zmienia się pejzaż - wjeżdżamy już w Krym stepowy. Spokojniej na drodze ale też sklepiki są rzadkością. Mijamy wioski, w których stoi kiosk z wodą i trzeba po nią przyjechać z baniaczkiem lub kankami. Zapach traw i ziół zmienił się w zapach krów ;-) Zatrzymujemy się po 35 km u jedynej spotkanej babci sprzedającej czereśnie. Kupujemy cały kilogram. Kuszą mnie również brzoskwinie. Kupuję 4 sztuki. Sok cieknie po rękach. A smak? Po prostu brzoskwiniowy! Nigdy nie jadłam tak pysznych brzoskwiń! Babcia pyta skąd jesteśmy. Mówi, że na Ukrainie żyje się ciężko: wszystko drogie a renta niziutka. Dorabia sobie sprzedając owoce swojej pracy ale mówi, że też ciężko bo od kilku lat zima jest lekka a w marcu kiedy wszystko ma pąki przychodzą mrozy. I dlatego plony już nie takie jak kiedyś. Po 20 minutach żegnamy babcię i jedziemy dalej. Stepy jak okiem sięgnąć. Mamy nawet swoją piosenkę: "w stepie szerokim, którego okiem nawet sokolim nie zmierzysz, wstań unieś głowę, popatrz na drogę, jadą dwa wielasipiedy..." Mamy dzisiaj przed sobą jeszcze ponad 50 km do przejechania. Igor wpada na pomysł by zrobić odpoczynek i dosuszyć pranie. Wyciągamy kurtki, spodnie, koszulki, rozkładamy na trawie i częściowo wieszamy na drzewach. Suszymy się niecałą godzinę. Jeszcze trzeba dętkę wymienić w przednim kole roweru Igora - dziwnie pękła jakby ktoś ją przeciął. Wieje wiatr - super bo przegnał burzowe chmury. Za chwilę cieszy nas to już mniej bo droga skręca i wiatr wieje nam prosto w twarze. Zaczyna się zła jazda - z górki nie da się jechać szybciej niż 30 km/h i to w pozycji całkowicie złożonej. Po płaskim max 15 km/h. I jeszcze to słońce cały czas pionowo nad nami. O godzinie wykończeni zjeżdżamy do miasta Saki. Jest to niewielkie miasteczko położone nad jeziorem Sakskim. Słynie ono z leczniczych błot, źródeł mineralnych i łagodnego klimatu. Już w czerwcu widać wielu kuracjuszy - wielu na wózkach lub z protezami. I Saki i Eupatoria jak żadne inne ukraińskie miasta są przystosowane dla osób na wózkach. Z j. Sakskiego masowo wydobywa się błoto a i tak go nie ubywa. Średnia głębokość wody w jeziorze to 1m, pod nią znajduje się ok. 3m warstwa błota, a pod nią jeszcze 1,5m warstwa soli. Wydobywaną sól już w XVII w. Tatarzy sprzedawali kupcom. W roku 1827 powstał tu pierwszy w carskiej Rosji zakład balneologiczny. Na ul. Kuriortnajej jemy pierwszy, porządny posiłek dzisiaj - Igor baraninę duszoną z warzywami i frytki, ja strogonowa i ziemniaki opiekane z czosnkiem. Oba dania są bardzo dobre i w końcu w normalnych cenach! Po godzinie Igor podejmuje decyzję, że jedziemy dalej. Nie jestem zadowolona, bo siły mam na wyczerpaniu. Ale to tylko 20 km - mówi Igor. Fakt, tylko że jest to bardzo ruchliwa droga, cały czas w ostrym słońcu i ciągle pod wiatr. Igor już od kilku kilometrów siedzi mi na kole. Nie chcę odwrotnie bo muszę się skupiać i uważać, a tak jadę swoim tempem i jest dobrze. Ale szczerze powiem, że jadę tylko siłą woli. Średnia z 19 km/h spada mi na ostatnich kilometrach do 14 km/h. Jedziemy mierzeją oddzielająca morze i jezioro - mnóstwo plażowiczów i samochodów. „W stepie szerokim, którego okiem nawet sokolim nie zmierzysz…” Jerzy Lutowski Przedszkole nr 140 „Pod Platanem” we Wrocławiu serdecznie zaprasza do udziału w ogólnopolskim konkursie plastycznym pt. „W stepie szerokim, którego okiem nawet sokolim nie zmierzysz…” CELE KONKURSU: Rozwijanie zainteresowań plastycznych i wyobraźni twórczej dziecka; Inspirowanie do pracy twórczej; Rozbudzanie uczuć patriotycznych wśród najmłodszych; Zainteresowanie przedszkolaków dziełem polskiego noblisty – Henryka Sienkiewicza; Zachęcanie do tworzenia ilustracji inspirowanych utworami literackimi; Rozbudzanie zainteresowań czytelniczych. REGULAMIN KONKURSU: Konkurs nawiązuje do jednego z najpiękniejszych dzieł noblisty, Henryka Sienkiewicza, stanowiącego pierwszą część wielkiej Trylogii – „Ogniem i mieczem”. Zadaniem uczestników konkursu jest wykonanie scenerii inspirowanej utworem „Ogniem i mieczem” H. Sienkiewicza. Praca może przedstawiać wybraną scenę, krajobraz lub wnętrze wybranego pomieszczenia z postaciami lub bez nich, które pojawia się w dziele noblisty. Konkurs adresowany jest do dzieci w wieku 4-6 lat. Materiał i format, na którym zostanie wykonana praca: prześcieradło lub inny materiał (papier, karton itp.) o zbliżonych wymiarach do prześcieradła dla pracy zespołowej oraz format minimalnie A3 dla prac indywidualnych. Technika wykonania pracy: dowolna. Ilość prac z jednej placówki: maksymalnie 2 prace. Istnieje możliwość wykonania pracy grupowej. Maksymalna ilość osób w grupie: 4. Każda praca powinna posiadać na odwrocie metryczkę: Imię i nazwisko dziecka, wiek dziecka, nazwa i adres placówki, telefon, imię i nazwisko nauczyciela-opiekuna, adres e-mail nauczyciela. Dodatkowo należy dołączyć zgodę rodziców na publikację pracy dziecka (treść zgody w załączniku). Dodatkowe informacje: 1. Prace należy odpowiednio zabezpieczyć tak, aby nie uległy zniszczeniu w czasie transportu. 2. Przy ocenie prac pod uwagę będą brane następujące aspekty: Zgodność z tematyką konkursu; Oryginalność i pomysłowość; Estetyka i staranność wykonania; Samodzielność. 3. W konkursie przyznane zostaną trzy miejsca. Zwycięzcy otrzymają nagrody oraz dyplomy. 4. Podziękowania nauczycielom za przygotowanie dzieci do konkursu zostaną wysłane na adres e-mail. 5. Prace plastyczne nie będą zwracane autorom i przechodzą na własność Organizatora. Zostaną wyeksponowane na wystawie pokonkursowej w naszym przedszkolu. 6. Prace należy przesyłać do dnia 19 maja 2017 r. na adres: Przedszkole nr 140 „Pod Platanem” ul. Nadbrzeżna 14 51-349 Wrocław z dopiskiem „Konkurs plastyczny” 7. Wszelkie pytania proszę kierować do nauczycielek Magdaleny Mikołajczyk-Matkowskiej lub Anny Metkowskiej, dzwoniąc na przedszkolny nr tel.: (71) 798-67-68. 8. Rozstrzygnięcie konkursu i podanie wyników nastąpi dnia 5 czerwca 2017 r. Wyniki zostaną ogłoszone na stronie naszej placówki: oraz na stronie . Serdecznie zapraszamy do udziału! Zgoda rodzica/opiekuna prawnego autora pracy na przetwarzanie i publikację danych osobowych dziecka oraz jego wytworu. Wyrażam zgodę na podawanie do wiadomości publicznej imienia i nazwiska mojego dziecka (Imię i nazwisko autora pacy) autora pracy w związku z jego udziałem w Ogólnopolskim Konkursie Plastycznym „W stepie szerokim, którego okiem nawet sokolim nie zmierzysz…”, we wszelkich ogłoszeniach, zapowiedziach i informacjach o tym konkursie i jego wynikach. Wyrażam również zgodę na przetwarzanie przez Organizatorów Konkursu, umieszczonych danych osobowych, w zakresie prowadzenia i realizacji konkursu. Wyrażam także zgodę na publikację pracy mojego dziecka na stronie internetowej Organizatora oraz stronie Facebook’owej akcji Cały Wrocław Czyta Dzieciom. Jednocześnie oświadczam, że jestem świadomy/ma dobrowolności podania danych oraz, że zostałem/łam poinformowany/na o prawie wglądu do podanych danych oraz możliwości ich poprawiania. (data i czytelny podpis rodzica /opiekuna prawnego autora pracy)

w stepie szerokim którego okiem